دردسرهای یک دامپزشک

قلاده"طلا" بهتر است یا پوزه بند( یک انشای سگی)

drhooman — Mon, 23 Apr 2012 23:01:36 GMT

یه مطلب توی چلچراغ داشتم و همونطور که همه انتظار دارن و داریم، تیغ های زیادی بهش خورد. ولی من اینحا براتون کاملش رو میذارم

قلاده"طلا" بهتر است یا پوزه بند( یک انشای سگی)

البته برما گوشتخواران بخصوص ما سگها واضح و مبرهن است که همانطور که علم در نزد آدمها بهتر از ثروت بود، قلاده بهتر از پوزه بند است. ما دلایل زیادی برای ارجحیت قلاده بر پوزه بند داریم که به اختصار بیان میداریم:

1- قلاده ها را معمولا از چیزهای گران قیمت مثل چرم خالص، نقره و اخیرا طلا، می سازند. در حالی که پوزه بندها را از فلزات بی ارزش مثل آهن میسازند. خوب مسلما ما سگ ها هم مثل آدمها دوست داریم که از زیورآلات گران قیمت استفاده کنیم. مگر ما چه مان از آدمها کمتر است؟

2- پوزه بند اصولا چیز دست و پا گیری است. نه میگذارد پارس کنیم، نه می گذارد گاز بگیریم، نه میگذارد پاچه بگیریم، نه میگذارد جایی را لیس بزنیم. اما قلاده هم ما را زیبا تر میکند، هم باعث میشود ما به راه های خطا نرویم هم باعث می شود گم نشویم.

3- داشتن پوزه بند به ما سگها نتنها شخصیت نمیدهد، بلکه باعث میشود بقیه ما را به چشم یک سگ بی تربیت بی شخصیت پاچه گیر نگاه کنند. اما قلاده که داشته باشیم، همه میفهمند که ما هم برای خودمان صاحبی داریم و صاحبمان ما را می شناسد و ما هم صاحبمان را میشناسیم. اصولا خیلی خوب است که سگ صاحبش را بشناسد. والده مکرمه مان همیشه میگوید هیچ وقت به جایی نرویم که سگ صاحبش را نشناسد. والده مکرمه مان تعریف میکند از یکی از اقوام دورمان که در سالهای خیلی دور، بوهای بد بدی به مشامش رسید و به دنبال بو راه افتاد و صاحبش را گم کرد و با این که صاحبش هدایت بود ولی نتوانست او را به راه راست هدایت کند و او" سگ ولگرد" شد. والده مان میگوید با این که او یکی از معروف ترین سگهای قلاده دار شد ولی چه فایده که ولگرد بود. پدر بزرگوارمان هروقت این داستان را از والده مکرمان میشنود می گوید" بد نامی بهتر از گمنامی است".

4-هر عضوی از بدن که مهمتر باشد، مسلما چیزی هم که دور آن قرار می گیرد مهمتر میشود. همانطور که همه میدانند، گردن در بدن نقش مهمتری را بازی می کند تا پوزه. مثلا در گردن ما خیلی چیزهای مهمی داریم که در پوزه مان نداریم. گردن باعث میشود که سرمان به بدنمان بچسبد ولی پوزه هیچ کجا را به هیچ کجا نمی چسباند.

5- در اهمیت قلاده باید گفت که ما ضرب المثل های زیادی راجع به قلاده و اهمیت آن داریم. والده مکرمه مان همیشه هر وقت میخواهیم کار مهمی انجام دهیم میگوید قلاده ات را سفت ببند، ویا میگوید" قلاده که دوتا میشه، واق واق بابات بلند میشه"، ولی هیچ ضرب المثلی برای پوزه بند نداریم و این نشاندهنده اهمیت بیشتر قلاده است.

6- پوزه بند فقط یک پوزه بند است و اصلا تنوعی ندارد، ولی قلاده انواع خیلی زیادی دارد. مثلا بعضی قلاده ها هست که که رویش خار دارد. بعضی هایشان متری است و صاحبانمان میتوانند به واسطه آن ما را کنترل کنند که پایمان را از گلیممان دراز تر نکنیم. بعضی هایشان هست که رنگ وارنگ هستند که معمولا سگهای ماده به گردنشان میبندند تا دل ما را ببرند. بعضی های دیگرش سفید است با چهارخانه های مشکی. بعضی هایش هست که هم کار قلاده را میکند هم پوزه بند، یک چیزی را با قلاده به گردن ما وصل میکنند که هروقت ما هوس کردیم واقی بزنیم یا شکر اضافه بخوریم سریع به ما شوک الکتریکی وارد میکند که خفه شویم.

7- به نظر ما اهمیت یک سگ به قلاده اش است. یعنی هرچه قلاده اش با ارزش تر باشد، ارزش سگ هم بیشتر میشود. مثلا سگ خانه روبرویی مان که گاه گداری میاید و با والده مکرمه همینطور که استخوان پاک می کنند و پشت سر بقیه سگهای محل حرف میزنند، هروقت که صحبت میکند مدام گردنش را تکان میدهد تا قلاده طلایش تکان بخورد و برق بزند و دل والده مکرمه ما را ببرد. تازه ما خودمان در تلویزیون دیدیم که وقتی اوباما رییس جمهور آمریکا شد، اولین کاری که کرد رفت و برای بچه هایش سگ خرید و بچه هایش برای سگشان قلاده خریدند.

اصولا این بود انشاء ما در فواید قلاده و مزایای آن نسبت به پوزه بند.

از "پ نه پ" ها

drhooman — Mon, 05 Mar 2012 17:01:06 GMT

خانمه گربه اش رو آورده برای معاینه. میگه از سبدش بیارمش بیرون، برای معاینه؟. گفتم: پ نه پ، میخواین من میرم توی سبد خدمتشون، یه وقت زحمتشون نشه

ماجراهای مانلی 10

drhooman — Fri, 18 Nov 2011 21:43:02 GMT

با مانلی رفته بودیم آبگوشت بخوریم توی ایرانشهر. بعد از کلی معطلی نوبتمون شد و رفتیم تو. همینطور که نشسته بودیم و منتظر بودیم که غذا رو بیارن، دیدم مانلی ذل زده به میز بقلیمون که چهار تا آقا با تبپ بازاری بودن که غذاشون تقریبا تموم شده بود. یه چند دقیقه ایی که نگاه کرد برگشت و گفت:

" بابا چرا آدما غذاشون که تموم میشه و دندونشون رو خلال می کنن هر چند ثانیه یه بار خلال رو از دهنشون در میارن و با دقت به نوکش نگاه میکنن؟ مگه نمیدونن که چی داشتن میخوردن؟" بعد کمی فکر کرد و گفت: درست مثل خانمها که با دهن بسته نمیتونن ریمل بزنن.

پ نه پ به سبک سرشماری

drhooman — Thu, 03 Nov 2011 18:29:00 GMT

بعضی وقتها بعضی از حرکتهای اجتماعی چقدر موجب شادی و انبساط خاطر آدم میشود. خیلی

حوصله طفره رفتن ندارم، صاف میرم سر اصل مطلب. منظورم این طرح سرشماری اخیر است که هنوز

هم در حال اجراست. مامور بنده خدا آمده دم در سوالهایی میکنه که جواب همشون میتونست یه پ نه پ

توپ باشه.نمونه ایی از سوالهایی که ازم پرسید رو براتون مینویسم که ببینید حق با من بود یا نه. بعد ببینید

من چه حرصی خوردم که نمیتونستم این پ نه پ ها رو بهش بگم و مجبور بودم جوابهای احمقانه به سوالهای

احمقانه بدم.موقعیت خونه ام رو میگم که بتونین تصور کنین. طبقه پنجم یک برج 15 طبقه.

مامور سرشماری : منزل شما به آب لوله کشی مجهز هست؟

من : پ نه پ ، چاه داریم توی زیرزمین با دلو آب میکشیم میاریم بالا که با آفتابه خودمون رو بشوریم.

مامور سرشماری: این که توی قسمت فرزند نوشتین دخترتونه؟

من: پ نه پ، دختر همسایمونه، من چون عقده بابا بودن دارم روزا میاد اینجا من ادای باباشو در میارم

مامور سرشماری: آیا شما شهرنشین هستین؟

من: پ نه پ، اینجا برره ست، ما تابلوش رو عوض کردیم گذاشتیم الهیه.

مامور سرشماری: سرویس بهداشتی داخل منزل هست؟

من: پ نه پ هر کی هرجا دلش خواست خودش رو ول میکنه

مامور سرشماری: پنجره نورگیر داخل منزل هست؟

من: پ نه پ، تمامش رو گل گرفتیم که خودمون رو آماده کنیم واسه خواب زمستانی

مامور سرشماری: سند منزلتون مسکونیه؟

من: پ نه پ تجاریه، منتها ما چون بعضی از اعضای نداشته مان خل هستش، ازش مسکونی استفاده میکنیم.

مامور سرشماری: آیا منزل شما مجهز به سیستم سرمایشی، گرمایشی هست؟

من: پ نه پ، هم دیگر رو موقع گرما فوت میکنیم موقع سرما ها میکنیم

مامور سرشماری: منزل شما اتاق خواب دارد؟

من: پ نه پ ما از اونجایی که مرتاضیم، شبا روی نرده تراس میخوابیم

مامور سرشماری: برای روشنایی منزلتان از نیروی برق استفاده میکنید؟

من: پ نه پ، دوتا مشعلدار استخدام کردیم، شبا میان خونمون رو روشنایی میبخشن

مامور سرشماری: معتقد به دین اسلام هستین؟

این یکی دیگه جواب پ نه پ نداشت. میخواستم بهش بگم فرض کن اگه بخوام نباشم تو کاری میتونی بکنی برام؟

تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل

صداقت

drhooman — Tue, 25 Oct 2011 16:30:00 GMT

در این که ما ایرانی ها جوگیر هستیم که جای هیچ شکی نیست و دلیل اصلی شکستهای گروهیمان در طول تاریخ برمیگردد به همین جوگیر بودنمان. یک روز جوگیر میشویم و زنده باد میگوییم فردایش باز جوگیر میشویم و مرده باد میگوییم. یک روز یکی را میکنیم مراد و پیشوا، فردایش از بردن نامش حالمان بد میشود.

ولی بعضی وقتها این جوگیر بودنمان موجب انبساط خاطر میشود. مثلا همین کنسرت اخیر استاد علیزاده و اجرای آثارش توسط ارکستر سمفونی ملی ایران را برایتان تعریف کنم. از شانس خوبمان برای روز آخر اجرا بلیطی در همان جلوهای سن نمایش نصیبمان شد در سالن برج میلاد. قسمت اول کنسرت ارکستر سمفونی بود و قسمت دوم هم ابتدا ارکستر نواخت و در اواسط کار استاد علیزاده به با ستارش به روی سن آمد که بسیار مورد تشویق حضار قرار گرفت. همگان به افتخار استاد از جای برخاستند و شروع به کف زدن کردند. بعد استاد بروی صندلی جای گرفت و شروع به نواختن کرد و ارکستر هم همراهیش میکرد. در همان یکی دو دقیقه اول استاد چهار پنج باری به نقطه ای در سالن نگاه می انداخت. ناگهان دست از ساز زدن کشید و به همان نقطه انتهای سالن خیره ماند و بعد از چند ثانیه سری تکان داد و یک کلمه را با کمی اندوه و ناراحتی گفت:" صداقت". ناگهان غریو سوت و دست زدن بود که در سالن پیچید. استاد با دست جمعیت را دعوت به سکوت کرد و دوباره این بار بلند تر گفت " صداقت". باز جمعیت این بار بلندتر و با شور بیشتری شروع به دست زدن کردند و جمعیت با ریتم دست زدنشان به تکرار کلمه صداقت پرداختند. و به بغل دستیشان لبخندی میزدند و استاد را با چشم به هم نشان میدادند و میگفتند صداقت و سری تکان می دادند که یعنی" ببین استاد چی گفت ها، صداقت". یکی از وسطهای جمعیت داد زد:" جانا سخن از دل ما میگویی"

استاد علیزاده این بار با تعجب باز جمعیت را به سکوت دعوت کرد و به میکروفون جلوی ستارش اشاره کرد و این بار واضح تر کلمه قبلی را گفت که تازه جمعیت و مسئولین سالن فهمیدند استاد چی میگفته.

" صدا قطعه "

بازنشسته

drhooman — Mon, 15 Aug 2011 19:10:26 GMT

چراغ سبز شد و او راه افتاد میان انبوه ماشینهای دیگر. پیرمرد همانطور که دودستش به فرمان ماشین بود به 30 سال کار کردنش فکر میکرد و بازنشستگیش. بعد از این همه سال کار کردن که نمیتوانست بیکار بماند. دنده را عوض کرد و با خود فکر میکرد این بهترین کاری بود که میتوانست انتخاب کند، مسافرکشی. به هر حال آب باریکه حقوق بازنشستگیش را با این کار کمی پرآب تر میکرد. آها این هم اولین مسافر. سرعتش را جلوی پای مسافر کم کرد.
مرد میان سالی خم شد و با صدای ته حلقی گفت: دربست
از این بهتر نمیشد. تک بوقی زد. مرد درب را باز کرد و روز صندلی عقب جا گرفت و دستش را آرام آورد جلو و به بازوی پیرمرد زد و کاغذی به او داد و همینطور که با دستش فک پایینش را گرفته بود،سرش را آورد جلو و نجوا کنان گفت :" میرم به این آدرس". کوچه پس کوچه های بالا مالا های شهر بود. در آینه نگاهی به مرد کرد.معلوم بود همین الآن از مطب دندانپزشکی آمده بیرون. به قیافه اش نمی آمد که بخواهد سر کرایه چانه بزند. راه افتاد. باز دوباره در خاطرات خود گم شد. هر جه که فکر میکرد هیچ خاطره یا اتفاق خوش آیندی را در گذشته کاریش نمیدید. با خود فکر میکرد اصلا کاش از اول مسافرکشی میکرد. هم دردسرش کمتر بود هم به هر حال چهارتا آدم میدید، تازه جای پیشرفتش هم بیشتر بود. از این که در اولین روز کارش بعد از بازنشستگی یک مشافر دربست به پستش خورده بود را گذاشته بود به حساب اقبال بالا و خوش شانسی. دست کرد یک 100 تومانی از دسته اسکناسهای خرد جلوی دنده در آورد و بوسید و گذاشت داخل جیب پیرهنش.
گاه گداری به آدرس روی کاغذ نگاهی می انداخت و به راهش ادامه میداد. تقریبا به نزدیکی های مسیر رسیده بودند و پیرمرد طبق عادت همیشگیش سخت در افکار خود غوطه ور بود. مسافر سرش را آرام جلو آورد و آرام زد به بازوی پیرمرد و نجوا کنان گفت: "همینجا پیاده میشم". پیرمرد ناگهان فریاد زد :" یا ابالفضل" و محکم کوبید روی ترمز و ماشین ایستاده نیاستاده، در را باز کرد و دوید سمت پیاده رو که پایش گیر کرد و افتاد وسط شاخه های شمشاد جلوی ساختمان. مسافر با تعجب پیاده شد و آمد سمت پیرمرد و پرسید:" چی شد آقا؟". پیرمرد همانطور که نفس نفس میزد با دست اشاره کرد که جلوتر نرود. مرد مسافر همانطور که دستش به فکش بود پرسید:" میشه بگین چی شده؟" . پیرمرد که کمی آرام تر شده بود، بلند شد و روی لبه جوب نشست و همانطور که میلرزید رو به مرد کرد و گفت:"چرا زدی به پشتم؟ فکر نکردی من بعد از 30 سال، این اولین روزیه که مسافرکشی میکنم" . مسافر با چشمانی گرد پرسید:" مگه قبلا چی کاره بودین؟"
پیرمرد سری تکان داد و با تلخ خنده ای گفت :" راننده نعشکش"

ماجراهای مانلی 9

drhooman — Sun, 19 Jun 2011 01:25:29 GMT

با مانلی رفتیم بولینگ عبدو برای دیدن فیلم ورود آقایان ممنوع، بغل درب دستشویی، یه در کوچیک بود و روش بزرگ نوشته شده بود ورود آقایان ممنوع. از یه خانمه که داشت رد میشد با تعجب پرسیدم " اینجا فیلم رو نشون میدن؟" خانمه یه نگاه به نوشته روی در انداخت و بعد نگاه عاقل اندر سفیهی به من و گفت نخیر اینجا سالن ژیمناستیک بانوانه!!!

یک خبر خوب برای دارندگان حیوانات خانگی

drhooman — Wed, 11 May 2011 18:59:28 GMT

یک خبر خوب برای دارندگان و دوستداران حیوانات

امروز به همراه دکتر آل داود با آقای دکتر دستور، رییس سازمان دامپزشکی جلسه داشتیم و قرار بر این شد که دستورالعملی برای دارندگان حیوانات خانگی تنظیم کنیم تا نیروی انتظامی به هر کسی برای تردد با حیوانش نتواند برخورد کند و تنها خاطیان و کسانی که دستور العمل را رعایت نکرده اند جریمه شوند. مواردی مثل داشتن شناسنامه بهداشتی، حمل در خودرو در داخل باکس مخصوص حمل حیوانات، پوزه بند برای سگهای بزرگ و...

اعترافات یک دامپزشک نادم

drhooman — Tue, 03 May 2011 15:57:00 GMT

از آنجا که قرار بود این مطلب در یکی از هفته نامه های محترم چاپ شود اما نشد، یعنی قرار شد که شیر بی یال و دم و اشکم شود، با خودم گفتم همینجا بگذارمش تا کامل آن را بخوانید. به هر حال مطلب طنز است دیگر، برای همین لطفا به کسی برنخورد.

اعترافات یک دامپزشک نادم

با توجه به طرح اخیر که در مجلس مطرح شده و این بار دارندگان حیوانات خانگی و خود حیوانات خانگی و اصولا هر آنچیز که به حیوانات خانگی مربوط می شود را به عنوان سیبل متحرک خود انتخاب کرده اند و این موجودات را سرمنشا تمام آلودگی های عفونی و غیرعفونی و فرهنگی دانسته اند و کسانی که از آنها نگهداری میکنند یا به نوعی با آنها در تماس هستند را فریب خورده فرهنگ منحط غرب دانسته و مستوجب تکفیر و پرداخت جریمه دانسته اند، بر خود لازم دانستم تا قبل از آنکه کس دیگری یا دادگاه صالحه ایی بخواهد به جرایمم رسیدگی کند، خود به تک تک گناهانانم در این مورد اعتراف کنم.

1 من اعتراف می کنم در طول زندگی، از همان عنفوان کودکی به حیوانات بخصوص حیوانات خانگی علاقه مند بودم و همین امر موجب شد تا رشته دامپزشکی را برگزینم و تا به امروز که این طرح نمایندگان محترم مجلس را خواندم، فکر میکردم که اینها موجودات مهربانی هستند که نگاه کردن به چشمان مهربانشان و نوازششان میتواند موجب آرامش شود، حال فهمیدم که این موجودات پلید در پشت این چهره معصومشان چه نیات شومی در سر می پروراند و به قول نماینده محترم کلیمیان در مجلس تا چه اندازه به تهاجم نرم کمک میکنند. البته من در برخورد با این موجودات در زمان معاینه یا آمپول زدن فقط مورد تهاجم سخت آنها مانند گاز گرفتن یا چنگ انداختن قرار می گیرم.

2 من اعتراف می کنم از حدود 15 سال پیش تا بحال صدها یا هزاران حیوان خانگی را در بخشهای داخلی و جراحی مداوا کرده ام و با این کار باعث نجات جان کثیف آنها شده ام و همچنین با تزریق واکسنهای دوره ایی و درمانهای ضدانگل باعث شدم تا این موجودات سالم بمانند واحتمال انتقال بیماریهای مشترک بین انسان و دام از بین برود، فلذا خود می دانم که با انجام این کارهای احمقانه، لطمه بزرگی به سلامت جامعه وارد کرده ام.

3 من اعتراف می کنم تا بحال چندین بار چه لفظی چه فیزیکی چه شیمیایی با انسانهای شریفی که مشغول اذیت و آزار این موجودات کثیف وغربزده بوده اند، درگیر شده ام و در مواردی که کار به آجان و آجان کشی رسید، مسلما نیروی انتظامی با درایت تمام، حق را به آن انسانهای شریف می دادند. الآن و بعد از مطرح شدن این طرح هوشمندانه، دارم می فهمم که آن نگاه تمسخرآمیز توام با ترحم که آن آقای پلیس به من می کردند و میگفتند:" آخه به خاطر یه سگ؟؟؟ آقای دکتر!" چقدر پرمعنی بوده و من نفهمیده بودمش!

4 من اعتراف می کنم که تا بحال فکر میکردم که طبق اسناد تاریخی موجود، سگ اولین بار در زمان جنگهای پارس و روم، از ایران به اروپا برده شده، حالا نگو این غربی های نامرد قبل از ما این موجود غربزده را کشف کرده اند و برای تهاجم فرهنگی تاریخ نگاران را مجبور به قلب تاریخی کرده اند، همانطور که در طرح نمایندگان مجلس به تصریح به آن اشاره شده.

5 من اعتراف می کنم که تا بحال فکر می کردم در مملکت ما امور مربوط به حیوانات به سازمان دامپزشکی مربوط می شود، اما در طرح اخیر، دوستان عزیز مجلس همه ارگانها و وزارتخانه ها از قبیل وزارت کشور، وزارت بهداشت، شهرداری و حتی غیره، مورد سوال و نظرخواهی قرار گرفته اند الا سازمان دامپزشکی. به هر حال اگر این طرح تصویب شود از آنجا که دامپزشکانی که در این امر تخصص دارند یا باید بروند غاز بچرانند یا باید بروند کشکشان را بسابند، در آن صورت از دوستان مقیم مجلس خواهشمندم دستورالعملی به وزارت کشاورزی در خصوص در اختیار قراردادند تعداد لازم غاز و مقدار متنابهی کشک( از نوع مخصوص گوسفندی که به این راحتی ها سابیده نشود) به این اقشار زحمت کش صادر کنند. البته اگر غاز و کشک برای ایشان پیدا نشد، مسئله ایی نیست، این قشر زحمتکش، میتواند خود را برای نمایندگی دور بعد مجلس کاندید کنند. وهمچنین به علت مهاجرت تعداد متنابهی از دارندگان حیوانات خانگی به خارج از کشور، دستورالعملی به وزارت امور خارجه، و به علت ناراحتی های روحی بعد از جدا شدن از حیوانشان، دستورالعملی به جامعه روانشناسان، در مورد عدم واردات لوازم مربوط به حیوانات، دستورالعملی به وزارت بازرگانی در موارد فوق ابلاغ شود و در هر حال اصلا سازمان دامپزشکی را در این مسئله بازی ندهند !. اینجوری هم سر مجلیسان عزیز گرم می شود هم سر مابقی جامعه.

6 من اعتراف میکنم که در زمان دانشجویی و بعدا در دوره های بعد از دکتری، در داخل و خارج از کشور، وقت گرانبهای خود را به بطالت در مطالعه و تحقیق در زمینه آناتومی، بیماریهای داخلی، جراحی های تخصصی و... حیوانات بی ارزش خانگی صرف کرده ام. اگر این طرح زودتر از این و در آنزمان مطرح شده بود، بجای اینهمه وقت تلف کردن در امر منحوس و وارداتی حیوانات خانگی، به مطالعه در زمینه حیوانات داخلی چون خر میپرداختم.

7 من اعتراف میکنم تصورات من از مسایل مختلف ازجمله اعتقادی کاملا اشتباه بوده. من تا بحال فکر میکردم آن سگی که با اصحاب کهف به خواب رفت و جزو افراد مقرب درگاه الهی شد، یا آن سگی را که خداوند در سوره مائده به آموزشش توسط انسان توصیه کرده و یا قوانینی و مطالبی که در رسالات دینی در مورد سگ تعلیم دیده هست، در مورد همین سگهایی است که من در پیرامونم یا محیط کارم میدیدم، حال نگو آنها با اینهایی که دوستان میگویند، تومنی دوزار فرق دارند، ظاهرا آنها از گونه ایی دیگر بودند، نه مانند اینها غربزده.

8 من اعتراف میکنم که تا بحال فکر می کردم که معضلات اصلی مملکت ما بیکاری و اعتیاد و مراودات خارجی و ایدز و بالا بودن درصد طلاق و... موضوعاتی از این دست است. حال بعد از خواند این طرح به کوردل بودن و اشتباه دیدگاه خود پی برده و فهمیدم که بزرگترین معضل ما ایرانیان همین نگهداری از سگ محسوب می شود. خب معلوم است که شما وقتی از سگ نگهداری کنید وقتتان گرفته می شود، پس بیکار میشوید، بعد چون بی کار شدید میروید معتاد می شوید، بعد به خاطر مشکل در مراودات خارجی، ایدز میگیرید، بعد هم خوب مسلما از همسرتان جدا میشوید و درصد طلاق را بالا میبرید. می بینید؟ به همین سادگی است که گفتم. اگر از همان اول سگ نگه نمی داشتید این همه بلا سر خود و آحاد جامعه نمی آوردید.

9 من اعتراف می کنم که تابحال فکر می کردم که دوست داشتن حیوانات سرمنشا و آغاز دوست داشتن انسانهاست و بالعکس کسانی که حیوان ستیز هستند مستعد کودک آزاری و آدم کشی هستند. البته بگویم، این تلقینات اشتباه، به خاطر خواندن خاطرات قاتلین زنجیره ایی مانند بیجه و خفاش شب به ذهنم متبادر شده بودند که هر دویشان قبل از آدمکش شدن، سگ ها را دار میزدند!. حال بعد از خواندن این طرح فهمیدم که تا چه اندازه در اشتباه بودم. به گفته یکی از طراحان این طرح:" هرچه علاقه انسان به حیوانات بیشتر شود، تمایلش به انسانها کمتر می شود و علت تمایل بیش از اندازه غربی ها به نگهداری از حیوانات به خاطر بنیان ضعیف خانواده در آنجاست که برعکس بنیان قوی خانواده در ایران است." در این مورد من فکر میکنم یا، من تا بحال به اشتباه و در اثر بیسوادی، جدول مقایسه آمار طلاق در کشورهای مختلف را برعکس نگاه میکردم و فکر میکردم که ما بالاترین میزان طلاق را در دنیا داریم و یا این که، فرق بنیان قوی و بنیان ضعیف را نمی دانستم که چیست که با این توضیح که ایشان زحمت کشیدند دادند، فرقش قشنگ رفت توی مغزم.

10 در پایان امیدوارم که خداوند از گناهان همه ما بگذرد و همه ما را به راه راست هدایت کند و همچنین از آفریدن موجوداتی از این دست که هم موجب آزار خود و هم ما میشوند خودداری کند و همچنین نمایندگان طراح این طرح بدانند که حد اقل من یک نفر بعد از خواندن این طرح به خیلی چیزها از جمله روح، اعتقاد راسخ پیدا کردم. با احترام دامپزشک نادم

دو مطلب جدید

drhooman — Tue, 26 Apr 2011 16:54:57 GMT

لینک دو مطلب جدید را گذاشتم تا در صورت تمایل مطالعه کنید

اول مقاله همشهری در مورد طرح مجلس در مورد سگ ها

دوم مقاله و مصاحبه واشینگتون تایم در مورد ببر و شیرهای باغ وحش تهران