دیشب با امیر تلفنی حرف می زدم. از هر دری حرف بود و صحبت. بیت اول یک شعر از سایه را برایش خواندم گفتم خیلی دلم می خواهد که این شعر را پیدا کنم. شعری که هوشنگ ابتهاج در سالهایی دور، بعد از آنکه احسان طبری به تلوزیون آمد و گفت که "با خواندن کتاب های شهید مطهری به اسلام گرویده است"  برای او و شکستنش گفت. آنموقع در دهه شصت با آنکه سنی نداشتم، از خواندنش لذت بردم. امروز که ایمیلهایم را چک می کردم ایمیلی دیدم از امیر که عنوان نامه اش "شعر سایه" بود. این بار که شعر را خواندم انگار تک تک موهای بدنم، چون سوزن بر بدنم فرو می رفت. چقدر این شعر زیباست. بارها خواندمش و لذت بردم. حیفم آمد شما را در آن دخیل نکنم.